Het lichten van de jaren

Broek - Het lichten - omslagHet lichten van de jaren is een zeer bijzondere dichtbundel geworden waarin de dichter zich on­ge­looflijk bloot durft te geven en zijn liefde en passie paart aan die voor het Caribisch gebied. Juist door de wereld die hij het beste kent als metafoor te gebruiken kon hij meer zeggen dan hij wellicht zelf wi­lde of durfde.’  – Ezra de Haan, Literatuurplein, 19 mei 2011.

Geinteresseerd in een exemplaar van de dichtbundel? Mail ons: info@klasse-oplossingen.nl

‘Wat een geweldig beeldende woordenschat ge­bruikt deze dichter. Bij het lezen en her­le­zen ontstond ontroering door de keuze van woor­den en beelden die tot een prachtige sym­biose samenvloeien. Het geheel laat een on­ver­getelijke indruk achter.’ – Elma Linden­bergh, Utrecht.

‘[Aart,] De spanning die je opbouwt, de verrassingen die je brengt, de misleiding die je be­reikt […]. Ja, waardering is hier gewoon op zijn plaats en heeft niets te maken met de eilan­delijke beleefdheidsvormen!’  – Carel de Ha­seth, Curaçao

‘Aart G. Broeks poëziedebuut Het lichten van de jaren […] is een opmerkelijke bundel, op het snijveld van Curaçao, Istanbul en Katwijk.’ – Joop Leibbrand, Meandermagazine, no. 407, 23 januari 2011.

‘In een stroom lyriek, een waterval van verbazingwekkende me­ta­foren, tuimelt de dichter door de emoties, vooral in ‘Het onsterfelijke rif’ dat woest te­keergaat als de golven op de noord­kust van Cu­raçao. Maar ‘De kus’ verschuift dan weer als een subtiel schaakspel bete­ke­nissen, woorden en beel­den. De poëzie is ook een uiteenzetting met wat het christendom de mensheid bijbracht over no­ties als knech­ting, vrijheid en slavernij. Heftig, mannelijk, diep­gra­vend, gewaagd: poëzie van een bijzondere dichter.’ – Biblion 2011 / Michiel van Kempen (Hoogleraar West-Indische Letteren, Universiteit Amster­dam)

‘Waarschijnlijk mede door de ervaringen op twee hoofdlocaties heeft Broek veel aandacht besteed aan dualisme in verschillende domeinen. […]Ik noem natuurlijk het zoeken naar een balans tussen de inhoud en de vorm; tussen opvallend sterke emoties om precies te zijn (het gamma varieert van destructief heftig tot oplossend teder) en een goed doordachte compositie. Ik noem de drang naar het overspannen van wat gaapt tussen het verleden en het heden, twee verschuivende bele­vings­velden die bij Broek tegelijk toch onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Ik noem de spanning van de in dit boek veronderstelde keuze tussen man en vrouw, of tussen het mannelijke en het vrou­welijke, een thema dat, volgens Broeks uitwerking, op zich al een recensie waard is. […]’  Albert Hagenaars op de website  De verborgen hoek, juli 2011.

Het eiland Curaçao bood Aart G. Broek twintig jaar geborgenheid. In 2001 kwam hij terug naar Nederland. Het nam enkele jaren om weer enigszins vertrouwd te raken met de samen­le­ving waarin hij was geboren en opgegroeid. In de overgang van de ene naar de andere sa­menle­ving kwamen hartstocht, liefde en vriendschap onder dwarse druk te staan. Die weer­barstige ervaringen resulteerden in Het lichten van de jaren: een verzameling tedere én toor­nige gedichten, steevast gedreven en dikwijls uitzonderlijk zinnelijk.

omslag 100 beste gedichten 2012De gedichten(cycli) ‘Een eiland verzonken’, ‘De kus’ en ‘Het lichten van de jaren’ verschenen respectievelijk op de website van Woordenstroom, van Tijdschrift voor Neerlandistiek in Scandinavië en ommelanden en van Parmentier, terwijl ‘Istanbul of Het gemeenzaam helen’ werd opgenomen in Frans Walch (red.), Het geheim van de reiziger. Arnhem: Kontrast, 2008. Het gedicht ‘Een eiland verzonken’ verscheen eveneens in De 100 beste gedichten voor de VSB Poëzieprijs 2012 (red. Kathleen Ferrier), Amsterdam: de Arbeiderspers, 2012.

Download (PDF, 130KB)

Dit bericht is geplaatst in biografie- & archiefbezorging, Nieuws met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

2 reacties op Het lichten van de jaren

  1. Pingback: Een eiland verzonken | blog

  2. Pingback: Klasse!

Reacties zijn gesloten.