Het schaamteloos faciliteren van tegenspraak

ROC Leiden - Lammenschans - 12.2015 - A.G.Broek.resEr is een lange lijst van bedrijven en organisaties samen te stellen, die tijdig en met ge­gron­de kritiek zijn gewaarschuwd voor de gro­teske fiasco’s die zij doende waren te maken. Te denken valt aan Enron, Imtech, World­com, Parmalat, Lehman Brothers, Vestia, Dewey & Le­Boeuf, Arthur Anderson en an­dere bedrijven die te gronde gingen of nog maar net van de ondergang gered kon­den worden. We zijn verstrikt geraakt in een onontwarbare kluwen van miljarden verslindende missers waarvoor tijdig en deugdelijk beargumenteerd werd gewaar­schuwd, zoals de aanleg van de Noord/Zuid-metrolijn in Amsterdam, treintrajecten als de Betuwelijn en de Hoge Snel­heidslijn, IT-projecten bij tientallen gemeentes, de machteloze ar­beidsre-integratie­bureaus, de beschermde pri­va­tisering van woning­coörporaties, onderwijsinstellingen en de organisaties voor soci­ale werk­voor­zie­ning – om nog maar te zwijgen over dodelijke beproevingen in Volendam, Enschede, Schiphol-Oost en Moerdijk.

Inmiddels onderkennen we de noodzaak om tegenspraak uiterst serieus te nemen, zoals in  het advies van de Commissie Behoorlijk Bestuur: ‘Om terugkoppeling en commentaar mogelijk te maken is een aanspreekcultuur nodig. Een open cultuur, waarin mensen straffeloos kunnen melden wat mis dreigt te gaan of waar zich een ongeregeldheid voordoet.’ Rest nog wel de vraag hóe der­­ge­lijke tegenspraak serieus te nemen. Dat blijkt makkelijker te bevragen dan te beant­woorden, maar een zekere aanzet is wél te geven.

Zo begint het artikel “Het schaamteloos faciliteren van tegenspraak”, verschenen in Goed Bestuur & Toezicht, jrg. 2014, nr. 1, pp. 16-22; voor de antwoorden, zie de pdf.

Download (PDF, 211KB)

Dit bericht is geplaatst in Bibliotheek & Nieuws, Communicatiestrategieën: tegenspraak, Nieuws met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.